is vanochtend vroeg gebeurd. Ze zal herstellen, maar ze heeft tijd nodig.”
Ik voelde mijn knieën slap worden van opluchting.
“Waarom… waarom ben je hier?”
Ze wisselden een blik voordat ze me een verzegelde envelop overhandigden.
“Hij heeft u opgegeven als zijn contactpersoon voor noodgevallen.”
Mijn handen trilden toen ik het opende.
Binnenin zat een kort briefje, geschreven in zijn onmiskenbare handschrift.
“Ik heb niemand anders die ik met mijn kinderen kan vertrouwen. Alstublieft.”
Ik staarde naar de woorden, mijn hart bonkte in mijn keel.
Niemand anders.
Van alle mensen
