En toen: “Heb je met haar gesproken?”
Ik kruiste mijn armen.
“Een interessante woordkeuze.”
Hij negeerde de opmerking.
“Leek hij in orde?”
De vraag trof me als een klap in mijn gezicht. Niet “Wat zei hij?”, niet “Hoe heb je het gevonden?”, niet “Wat is er gebeurd?”
“Leek hij in orde?”
Ryan streek met beide handen over zijn gezicht. Hij zag er uitgeput, verslagen en bijna berustend uit.
“Haar naam is Sloane.”
Nu had hij tenminste een naam.
“Wie is zij?”
Nog steeds.
Deze keer keek Ryan weg. Heel even
