samen nog één keer te eten in een klein café.
Het voelde vreemd… maar ook rustig.
Ookvan ons een hoofdstuk van ons leven netjes afgesloten.
Totdat Charles weer daad was, was hij altijd daad.
Hij mijn eten.
Zonder het me te vragen.
En ineens barstte er iets in mij.
“DIT IS PRECIES WAAROM IK NIET MEER MET JOU WIL SAMEN ZIJN!”
Ik stond op, draaide me om en liep weg.
Het
De volgende dag negeerde ik al zijn telefoontjes.
Tot de telefoon opnieuw ging.
Het was onze advocaat.
“Als Charles
