Ik beheerde de erfenis van mijn 85-jarige buurvrouw, maar ze liet me niets na; de volgende ochtend stond haar advocaat aan mijn deur met een gedeukte brooddoos en een sleutel die ik niet had moeten herkennen.

Dat is niet niks.”

Ik haalde mijn schouders op alsof het niets betekende, maar ik had er de hele dag over nagedacht. Ik had geen idee hoe het voelde om een ​​gezin te hebben. Misschien was het alsof je in een warme woonkamer zat met een oude dame die je plaagde over je haar, je vreselijke gehaktballetjes voorschotelde en zich nog herinnerde dat je bevroren voeten had. Toen kwam de ochtend dat ik haar vond. Ik had iets meer dan een jaar voor haar gezorgd. Ze deed de deur niet