wist of ik haar moest bedanken of klagen.
‘Ik heb ze gemaakt,’ zei ze, terwijl ze ze tegen mijn borst drukte. ‘Zodat je voeten niet bevriezen.’
In het restaurant merkte Joe dat ik na mijn dienst haastig naar buiten ging.
‘Heb je inmiddels een vriendin gevonden?’
“Ik help mevrouw Rhode.”
Hij liet bijna de koffiepot vallen van het lachen.
‘Die oude strijdbijl? Wat heb je daar nou aan?’
Ik vertelde hem alles over onze afspraak. Uiteindelijk knikte hij langzaam.
“Nou ja. Het is echt raar. Maar ze vindt je leuk.
