laadde de pakketten in een oude kar en reed naar de verlaten industriegebouwen aan de rand van de stad. Hij ging door een verroeste deur en verdween naar binnen. Bijna een uur later kwam hij naar buiten met een volledig lege kar.
Ovidiu begreep het eindelijk: al dat vlees is voor de dieren. Lydia vertelde dat ze na de dood van haar zoon het niet meer kon verdragen om verlaten dieren te zien. Het begon met twee honden. Toen waren het er vijf, tien, en meer.
Een opvangcentrum, gebouwd met