Mijn vriend stond erop dat we met Valentijnsdag een chique diner zouden hebben. Toen de rekening van $380 kwam, zei hij dat ik de helft moest betalen. Ik weigerde. Hij betaalde zwijgend het volledige bedrag, stond op en vertrok. De serveerster kwam naar me toe en fluisterde: “Ik kan niet zwijgen. Je vriend heeft een briefje voor je achtergelaten.” Mijn wereld stortte in toen ik het las. (Vervolg in eerste reactie.)

het toen niet door. Ik dacht dat hij gewoon iets aardigs wilde doen voor de gelegenheid.

Dus ik accepteerde het.

Ik had geen idee hoe de avond zou verlopen.

Een diner dat omvangrijker leek dan nodig.

Het restaurant was een van die elegante plekken waar alles tot in de puntjes leek te zijn uitgedacht.

Zachte verlichting.

Rustgevende muziek.

 

Menu’s met korte beschrijvingen die de indruk wekken duur te zijn.

Een plek waar zelfs water een integraal onderdeel van de beleving lijkt te zijn.

Mijn vriend leek er trots op