plek
waar mijn witte sluier had moeten zitten; daaronder een gestreept clownspak en een briefje geschreven in het scherpe, weerzinwekkende handschrift van
mijn schoonmoeder: “Ken je plaats!” Een paar seconden lang voelde de bruidssuite in het luxe hotel verstikkend aan, alleen het getik van de regen op het
glas was hoorbaar. Mijn vriendinnen achter me verstijfden, hun gelach veranderde in afschuw en verbazing, en mijn vader, die in zijn elegante pak bij de
deur stond, wierp een blik op de lege paspop waaraan mijn witte, met diamanten bezette jurk een
