met ruzie zoeken.
In plaats daarvan was ik begonnen met het verzamelen van bewijsmateriaal.
Ik greep het handvat van mijn koffer.
Margaret sloeg haar armen over elkaar. “En kom vanavond niet meer terug.”
“Vanavond?”
Haar glimlach werd breder.
‘Oh, Ethan heeft het je niet verteld?’
Ethans kaak spande zich aan.
Margaret vervolgde: “We geven een feest. Achthonderdduizend dollar. Catering, orkest, geïmporteerde bloemen, de oude evenementenplanner van de gouverneur. Meer dan honderd gasten.”
“Waarom?”
Ze genoot van haar antwoord.
“Ethan en Vanessa.”
Vanessa Hale. Ethans achtentwintigjarige “marketingadviseur”.
De vrouw van wie
