ritme zonder ooit de achtergrondmuziek te horen.
Mauricio hield van luxe zoals anderen van zuurstof houden. Hij beschouwde het als iets natuurlijks. Hij omarmde comfort alsof het zijn recht was. De geïmporteerde auto, het lidmaatschap van de exclusieve club, het horloge dat hij droeg tijdens zakelijke lunches, de villa in Bosques de las Lomas met zijn gepolijste stenen oprit en perfect gemaaid hagen, het geld dat hij maandelijks naar zijn moeder stuurde, de vakanties, de diners, het huishoudelijk personeel, de kleine ‘noodgevallen’ die uiteindelijk altijd duur uitpakten als ze mij
