op het vliegveld, waren de sloten al vervangen, de rekeningen bevroren, de eigendommen overgedragen en was het leven dat hij dacht van me af te pakken al voorbij.
Wat hij toen nog niet begreep, was dat het verlies van zijn huis slechts een klein deel zou uitmaken van wat hij op het punt stond te verliezen.
Het was bijna acht uur ‘s avonds toen alles misging.
Vanuit het raam van mijn kantoor in Polanco zag Mexico-Stad er goudgrijs uit; beneden bruiste het verkeer nog steeds van de straten, de straatlantaarns
